تاریخ:
شلیک ارتش آمریکا به کشتی تجاری با پرچم ایران 
درس بیست و هفتم
پل ورسک؛ افتخار ملی
در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دههی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانهای از عزم صنعتیشدن و ورود به جهان مدرن. اما تاریخ همیشه چهرهی دیگری هم دارد.
هر بار که به شمال سفر میکنم و قطار از دل تونلهای البرز بیرون میآید، ناگهان پیکر سنگی پل ورسک در میان مه نمایان میشود؛
جایی که ذهنم، همیشه میان غرور و تردید معلق میماند
نمادی از ارادهی ملی، یا قطعهای از بازی قدرتها در قرن بیستم؟
هر بار که سایهی پل بر دره میافتد، گفتوگوی قدیمی با همسفرم دوباره آغاز میشود.
از خود میپرسیم:
آیا این پل، نشانهی استقلال و شکوه ایران بود؟
یا بخشی از نقشهای حسابشده از سوی قدرتهای هژمون آن روزگار — همان روباه پیر و همپیمانانش که دهههاست مسیر ایران را در نقشهی ژئوپلیتیکی خود ترسیم کردهاند؟
هیچگاه به پاسخ مشترکی نرسیدهایم.
پل همانجا ایستاده است؛ باشکوه و خاموش، و ما هنوز در رفتوبرگشت میان غرور ملی و تردید تاریخی.
در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دههی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانهای از عزم صنعتیشدن و ورود به جهان مدرن.
اما تاریخ همیشه چهرهی دیگری هم دارد.
چرا مسیر راهآهن ایران بهجای شرق و غرب، از شمال تا جنوب کشیده شد؟
چرا درست در مسیری که از نظر نظامی، حیاتیترین راه ارتباطی میان خلیج فارس و مرزهای شوروی بود؛ همان مسیری که اندکی بعد، ارتش بریتانیا برای انتقال تدارکات جنگ جهانی دوم از آن بهره گرفت و وینستون چرچیل آن را «پل پیروزی» نامید؟
اما آیا این نام، واقعاً نشانهی افتخار ایران بود، یا نشانهی آنکه مسیر ما، پیش از ما تعیین شده بود؟
آیا این پل ما را به جهان پیوند داد، یا جهان را به قلب سرزمین ما رساند؟
شاید ورسک تنها دو کوه را به هم وصل نکرد؛ بلکه دو قدرت جهانی را نیز در میانهی سرزمین ما به هم رساند.
پلی که ایران ساخت، اما جهان از آن عبور کرد.
برای بعضی، نشانهی تولد ایران نوین است؛ برای بعضی دیگر، یادگار دوران وابستگی با چهرهای مدرن.
و شاید همین دوگانگی است که پس از نزدیک به یک قرن، هنوز هر بار با دیدنش، ذهن آدم را در میانهی افتخار و پرسش معلق نگه میدارد
در مرزی باریک میان ساختن و ساخته شدن.
وقتی دیگران از رویت میگذرند و نامت را در کتابهایشان مینویسند،
تو میمانی و پرسشی قدیمی میان غرور و تردید:
آیا ما از دل تاریخ عبور کردیم، یا تاریخ از دل ما؟
لینک کوتاه: کپی لینک
ادعای نیویورک تایمز: خدمه کشتی ایرانی به زودی به کشورشان باز میگردند پدرام سلطانی: طرح اینترنت پرو دهنکجی به کاربران است ادعای ترامپ: توافق جدید ما با ایران بسیار بهتر از برجام خواهد بود دقیقه ۹۰ صندوق بازنشستگی؛ سرنوشت بیمه درمان چه میشود؟ منتجبنیا: جبهه پایداری با افراد معتدل اصولگرا مانند قالیباف و ناطق نوری در تقابل است تحلیل دیلیبیست از «مارپیچ شیدایی و توهم» در رفتار ترامپ «باسم البدری» نامزد نخستوزیری عراق شد هشدار نارنجی هواشناسی؛ تقویت سامانه بارشی در ۲۰ استان کشور / احتمال سیلاب و طغیان رودخانهها خسارت سیلاب به زیرساختهای ایلام؛ قطع آب و گاز در دهلران روایت روسیه از گفت وگوی لاوروف و عراقچی انتخاب خواننده رسمی تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶ اردوغان استفاده از اسلحه در ترکیه را محدود میکند مترو و اتوبوس تا اطلاع ثانوی رایگان شد ادعای اکسیوس: احتمال آزادسازی داراییهای مسدود شده ایران ابلاغ افزایش ۲۰ درصدی کمکهزینه دستیاران تخصصی پزشکی