فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۰۱۰۵
تاریخ انتشار: ۲۱:۴۴ - ۱۲-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۰۱۰۵
انتشار: ۲۱:۴۴ - ۱۲-۰۲-۱۴۰۵

خاطره علی باقری از بمباران دفتر لاریجانی در روز نخست جنگ

خاطره علی باقری از بمباران دفتر لاریجانی در روز نخست جنگ
این‌ها فکر می‌کنند با یک تهاجم نظامی می‌توانند کاری از پیش ببرند. ما فرزندان این انقلابیم و برای آن جانمان را می‌دهیم. من خودم حاضرم سلاح به دست گیرم و از کیان این نظام و کشور دفاع کنم.
معاون دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی، ماجرای بمباران دفتر علی لاریجانی را در روز اول جنگ مطرح کرد.
 
به گزارش باشگاه خبرنگاران، علی باقری گفت: در روز نهم اسفند که حوزهبیت مورد حمله قرار گرفت، یکی از دفاتر وی نیز هدف قرار گرفت. دفتری که تقریباً هر هفته صبح‌های شنبه تا ظهر در آن حضور داشتند. آن دفتر منهدم شد و تعدادی از همراهان وی هم شهید شدند، ولی خودشان در آن زمان آنجا نبودند.
 
باقری گفت: به‌خاطر دارم در میانه جنگ ۱۲ روزه، که تقریباً هر روز با هم جلسه داشتیم، فضای جنگ و تنش‌ها سنگین بود. وی جمله‌ای گفت که برای من بسیار درس‌آموز بود. گفت: فلانی، این‌ها فکر می‌کنند با یک تهاجم نظامی می‌توانند کاری از پیش ببرند. ما فرزندان این انقلابیم و برای آن جانمان را می‌دهیم. من خودم حاضرم سلاح به دست گیرم و از کیان این نظام و کشور دفاع کنم.
برچسب ها: علی باقری ، لاریجانی ، جنگ
ارسال به دوستان
صدور هشداری عجیب؛ تغذیه سالم باعث سرطان ریه می‌شود هشدار نارنجی سازمان هواشناسی بیش از ۹۰ درصد صادرات زعفران ایران به نام برند ایرانی نیست تأثیر جنگ بر روند تحصیل دانش‌آموزان ایرانی مقیم خارج/ تعیین تکلیف دانش‌آموزان ساکن امارات چینی ها به این خودرو گران قیمت می گویند (+تصاویر) کالبدشکافی هورمون استرس؛ ۹ باور اشتباه که سلامت شما را به بازی می‌گیرند قیمت جهانی طلا امروز 1405/2/19 لکه های آب های جزیره خارک: نشت نفت به دریا یا پسماند آب توازن نفتکش‌های اروپایی؟ (+عکس) چرا قهوه یزدی با همه قهوه‌ها فرق دارد؟ چرا شروع کردن سخت است؟ / چرا اهمال کاری می کنیم؟ / دانشمندان «ترمز انگیزه» را در مغز پیدا کردند پاسخ علمی به یک ضرب‌المثل؛ «سحرخیز باش تا شاد باشی» واقعیت دارد؟ حمله جنگنده های آمریکا به لنج های غیر نظامی/ 6 تن مفقود شدند طراحی ساختمان‌های ضدزلزله با الهام از بال پروانه امروز با حافظ: گویند سنگ لعل شود در مقام صبر (+فایل صوتی) آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس سی و هفتم