سالار عقیلی؛ رسم عاشقی (+صدا)

عصر ایران ؛ علی نجومی ــ سال ۱۳۸۸، در یکی از پنجشنبه‌ها، پس از گشتی در بازار تهران، سری به کاخ گلستان زدیم. بعد از قدم زدن در حیاط مجموعه، به قهوه‌خانه سنتی آن‌جا رفتیم. همان‌جا بود که برای نخستین بار صدای سالار عقیلی را شنیدم؛ صدایی که بی‌واسطه بر دل می‌نشست. قطعه‌ای که پخش می‌شد «مایه ناز» بود؛ بازخوانی اثری قدیمی با شعری از عماد خراسانی و آهنگی از پرویز یاحقی که سال‌ها پیش اکبر گلپایگانی آن را خوانده بود.

پادکست را می‌توانید این‌جا بشنوید

میرسالار مسلمی عقیلی، مشهور به سالار عقیلی، در ۱۱ آذر ۱۳۵۶ متولد شد. او از کودکی به موسیقی علاقه‌مند بود و از هشت‌سالگی فراگیری آن را آغاز کرد. بعدها وارد هنرستان موسیقی شد و پنج سال نیز نزد صدیق تعریف آموزش دید. همین آموزش‌ها نقش مهمی در شکل‌گیری شیوه آوازی او داشتند.

سالار عقیلی نخستین‌بار در جشنواره موسیقی فجر سال ۱۳۷۵ و در هجده‌سالگی روی صحنه رفت. در همان اجرا، حریر شریعت‌زاده که نوازنده پیانو و دف بود، به توانایی او در آواز ایرانی پی برد. این آشنایی بعدها به همکاری‌های هنری و سپس ازدواج آن دو انجامید.

در کارنامه سالار عقیلی آثار متعددی دیده می‌شود که بسیاری از آن‌ها مورد استقبال مخاطبان موسیقی سنتی قرار گرفته‌اند. «حالا چرا» با آهنگی از روح‌الله خالقی از جمله قطعاتی است که با سریال شهریار در ذهن مخاطبان ماندگار شد. «دل ز دستم رفت» نیز با شعری از عطار نیشابوری و آهنگسازی کیوان ساکت از آثار شناخته‌شده اوست. همچنین «در شبی خزانی» با آهنگسازی حمید متبسم و شعری از محمدرضا شفیعی کدکنی، از نمونه‌های موفق همکاری او با آهنگسازان برجسته موسیقی ایرانی به شمار می‌آید.

قطعاتی از سالار عقیلی که در این پادکست آمده را این‌جا کامل بشنوید

سالار عقیلی در طول فعالیت حرفه‌ای خود با ارکستر موسیقی ملی ایران، ارکستر سمفونیک اصفهان، گروه دستان و گروه راز و نیاز همکاری کرده است. او همچنین مدتی با ارشد تهماسبی همکاری مستمر داشت و حاصل یکی از این همکاری‌ها قطعه «همایون» با شعری از عبدالرحمن جامی بود.

یکی از نکات جالب درباره سالار عقیلی، بیمه کردن حنجره‌اش است؛ اقدامی که از اهمیت صدا برای یک خواننده حرفه‌ای حکایت دارد. دغدغه از دست دادن صدا همواره یکی از نگرانی‌های اصلی خوانندگان بوده؛ چنان‌که این اتفاق برای ایرج نیز رخ داد، هرچند او بعدها توانست صدای خود را بازیابد.

در میان آثار محبوب سالار عقیلی، قطعه «گر تو نیایی» با شعری از مریم قاضی و آهنگی از اسماعیل خانی، و همچنین «وطنم ای شکوه پابرجا» با آهنگسازی بابک زرین و شعری از افشین یداللهی جایگاه ویژه‌ای دارند. «وطنم» که به عنوان تیتراژ سریال تبریز در مه نیز استفاده شد، از ماندگارترین آثار ملی‌گرایانه موسیقی معاصر ایران به شمار می‌رود.

سالار عقیلی همچنین اجرای تازه‌ای از تصنیف قدیمی «بهار دلکش» ارائه کرده است؛ اثری ساخته درویش‌خان که شعر آن را به عارف قزوینی نسبت می‌دهند. این تصنیف پیش‌تر توسط چهره‌هایی چون عبدالله دوامی و محمدرضا شجریان نیز اجرا شده بود.

در سال‌های اخیر، سالار عقیلی با آثاری چون «دلبسته شدم» با آهنگسازی حبیب خزایی‌فر و شعری از محمدمهدی سیار توانسته ارتباط خود را با نسل جدید مخاطبان موسیقی ایرانی حفظ کند و همچنان یکی از شناخته‌شده‌ترین صداهای موسیقی سنتی و ارکسترال ایران باقی بماند.

نگاهی به «عزاداران بَیَل»؛ چرا شاهکار ساعدی باورپذیر نیست؟

بیشتر بخوانید:

غلام‌حسین بنان ؛ صدای مخملی نیمه شب / متر و معیار آواز ایران (صدا)

تماشاخانه

عروس‌های سیاه‌پوش؛ دخترانی که خودشان را سیاه‌بخت کردند

حمله به میراث جهانی ؛ موج انفجار با کاخ گلستان چه کرد؟ وقتی پرتابه‌‌ها بر سر کاخ قاجاری فرود آمدند

فیلم های دیگر