طالبان به محض ورود به مزارشریف، هیچ کاری نکردند مگر حرکت به سمت کنسولگری ایران و شهادت ایرانیان

ایرنا نوشت:

تاکنون مقام یا منبع موثقی درباره دست های پشت پرده دوران حاکمیت طالبان و علل حمله به کنسولگری ایران در 'مزارشریف' افغانستان در سال ۱۳۷۷ که به شهادت دیپلمات ها و خبرنگار ایرنا انجامید سخنی شفاف و رسمی نگفته است؛ هنوز حتی امیدی برای شناسایی و مجازات عاملان این جنایت وحشتناک وجود ندارد. براساس شواهد موجود، طالبان به محض ورود به مزارشریف، هیچ کاری نکردند مگر حرکت به سمت کنسولگری ایران و شهادت ایرانیان.

یک کارشناس امور سیاسی افغانستان که به مسائل دوران حاکمیت طالبان آگاهی کامل دارد در گفت و گویی به بیان واقعه پشت پرده این جنایت پرداخت و از نیت اصلی طالبان پرده برداشت. اهم سخنان وحید مژده را در ادامه بخوانید:

* برخی جریان​ها داخل طالبان نمی‏خواستند ارتباطی با کشورهای همسایه و خارجی داشته باشند. تعدادی از همین جریان های داخل طالبان که یکسر آن به بعضی حلقه ها در پاکستان وصل بود می‏خواستند با شهادت دیپلمات‏های ایرانی جنگ ایجاد کنند.
* شهادت دیپلمات‏ها و خبرنگار ایرانی،به زعم طالبان افکندن دامی برای ایران و کشاندن این کشور در جنگی ناخواسته بود که اگر رخ می داد باید سال‏ها در آن مصروف می‏ماند.
* بعضی از حلقه های خاص درون طالبان متصل به بعضی ها در پاکستان از یکسو می‏خواستند رابطه بازرگانی با افغانستان داشته باشند که کشورهای همسایه در آن شریک نباشند و ازسویی دیگر برای محدود کردن طالبان و جلوگیری از ارتباط مستقیم با کشورهای همسایه، چنین طرحی را ریختند.
* زمانی که طالبان برای دومین‏بار به مزارشریف حمله کردند و این شهر را به تصرف درآوردند، خبر کشته شدن دیپلمات‏های ایرانی به وزارت خارجه دولت طالبان رسید که این کار، نوعی حیرت را در میان مسئولان وزارت خارجه زمان طالبان برانگیخت.
* در آن وقت با تعدادی از مسئولان طالبان در مورد کشته شدن دیپلمات‏های ایرانی گفت‏وگو کردم، آنان خواهان پیگیری این مسئله بودند که باید مشخص شود چه کسانی در پشت این رویداد (شهادت دیپلمات‏های ایرانی) قرار دارند.
* بعد از مدتی روشن شد یکی از فرماندهان طالبان به نام ملادوست محمد با افرادش که در میان آنان تعدادی از افراد پاکستانی‏نیز وجود داشتند، دست به کشتار این دیپلمات‏ها زده بودند.
* همه شواهد موجود بود که این افراد بصورت خودسر دست به چنین اعمالی ( شهادت دیپلمات های ایرانی) نبرده بودند و دست‏های قدرتمند پشت پرده، این روند را رهبری می‏کرد.
* وکیل احمد متوکل( وزیر خارجه سابق دوران طالبان) نیز در آن‏زمان گفت: کسانی که دست به این عمل زدند در صف ما بودند، اما از ما نبودند.متوکل این حرف را با دقت تمام و حساب شده به زبان آورده بود.
* یک گروه از قندهار مامور شده بود تا به مزارشریف بروند و قضیه ( شهادت دیپلمات ها) را پیگیری کند اما آنان موضوع را درست پیگیری نکردند، باوجودی که دستور پیگیری این حادثه داده شده بود.
* یکی از مسئولان طالبان در گفت‏وگو با من در همان زمان فاش کرد که همزمان با رسیدن آنان به مزارشریف فردی را دستگیر کردند تا آنان را تا ساختمان کنسولگری و دیپلمات‏های ایرانی راهنمایی کند.
* این فرد که در میان طالبان فعالیت می کرد، خود اعتراف کرد، طالبان که در مزارشریف رفته بودند موقعیت کنسولگری جمهوری اسلامی ایران را نمی شناختند اما شخص بازداشت شده، طالبان را تا کنسولگری راهنمایی کرده بود.
* طالبان از این جنایت خود هیچ نفعی نبردند، رابطه طالبان با جمهوری اسلامی ایران با انجام این عمل به تیرگی گرایید در حالی‏ که همین طالبان می گفتند که نیاز دارند با همسایه‏های خود رابطه حسنه داشته باشند.