عضو ارشد دانشکده مطالعات بین الملل جان هاپ کینز در سفر به ایران از خاطرات خود نوشته است.

به گزارش نامه نیوز به نقل از هافینگتن پست، ساشا توپریچ در این باره می نویسد: حرکت از فرودگاه امام خمینی تهران به اصفهان، پایتخت تاریخی صفویان و یکی از بزرگترین شهرهای جهان در آن دوران، حدود چهار ساعت طول کشید.

در طول مسیر و رانندگی در بزرگراه های مدرن، تاریخ باستانی این سرزمین عرفانی شروع به آشکار شدن کرد، بقایای 100 سال گذشته شامل خانه های قدیمی، واگن های قطار و چاه های آب که در هر دو طرف بزرگراه پراکنده بودند به جاده معروف ابریشم تعلق داشتند که از سوی تاجران و بازرگانان در سفرهای آنان از چین و هند به دریای مدیترانه مورد استفاده قرار می گرفت.

در آن دوران از تاریخ،ادویه جات، ترشیجات، تکنولوژی، فرهنگ، مذهب و تمام تمدن در زمان کوتاهی از این جاده منتقل می شد.

کوه‌ها چندان از جاده دور نبودند و با قدرت و با اشکال مختلفی که نفس گیر هم بودند در جای خود بودندو همه چیزدر یک هارمونی هماهنگ با یکدیگر قرار داشت؛ در طول مسیر عبور از روستاها و شهرهای کوچک، نشانه های راه قرار داشت، نشانه هایی با تصاویر و با نام سربازانی که در جنگ ایران و عراق شهید شده اند.

هر شهر در ایران با قرار دادن پلاک، چهره و نام این شهدا در امتداد جاده یاد آنها را گرامی می دارند به گونه ای که آنها هیچ گاه فراموش نخواهند شد. ایرانیان بسیار درباره مردمانی که در جنگ هشت ساله با ایران به شهادت رسیده اند حساس هستند و حس احترام نسبت به آنها دارند.

این خبرنگار در ادامه به گلزار شهدای اصفهان می‌رود و خاطرات خود را از این مکان می‌نویسد.

وی همچنین می نویسد: سفر به قرن ها تاریخ در اصفهان امروز، منجر به آن می شود که شما با مردمی به شدت خونگرم و دوستانه مواجه شوید. مهمان نوازی ایرانیان فوق العاده است، از افراد حاضر در ریسپشن هتل عباسی اصفهان تا راهنمایان دور، فروشنده در بازار معروف، همگی به گرمی از تو استقبال می کنند.

« اوه، شما از آمریکا آمده اید، خوش آمدید، خوش آمدید.» این جمله ایی است که من بارها و بارها شنیدم.

در یک مغازه وقتی من در حال خرید بودم، فروشنده بسیار از اینکه یک مشتری از آمریکا دارد خوشحال بود وبه من گفت: ما آمریکا را دوست داریم و امیدوارم دوباره دو کشور با یکدیگر دوست شوند. لطفا این موضوع را در بازگشت به آمریکا به دوستان خود نیز بگویید.