تاریخ:
رامین رضاییان در تجمعات مردمی: همه میخواهیم پرچم ایران را بالا ببریم 
درس سی و یکم زبان
از این قصابی کسی دست خالی بیرون نمیرود (+عکس)
علی آقا آنقدر در محله معتبر است که خیرین هم پول هایشان را به او امانت می دهند تا گوشت صلواتی به نیازمندان بدهد و او هم حساسیت خاصی دارد در پخش کردن این گوشت های صلواتی و می گوید: «ما بیشتر با خیریه الجواد کار می کنیم. چون روزانه حداقل سه چهار نفری به ما مراجعه می کنند و می گویند چند ماه است گوشت نخورده ایم! ما بیشتر کمک هایمان را به خیریه می دهیم تا آن ها خودشان نیازمندان را شناسایی و گوشت ها را تقسیم کنند.»
از این قصابی کسی دست خالی بیرون نمیرود صاحبان این مغازه هیچ نیازمندی را ناامید نمی کنند. مغازه ای قصابی که به سنت گذشتگان خود هنوز عمل می کنند.
از این قصابی هیچکس دست خالی برنمی گردد. رسمی که از گذشته های دور سنت قصابی های ما بوده و قصابی امامی هم به این سنت پایبند است. «احمد امامی فرد» صاحب این مغازه پیرمردی ۷۶ ساله است که شغل پدری او را به این حرفه کشانده است. پیرمردی مهربان و دوست داشتنی که تمام اهالی محل او را می شناسند و «علی آقا» صدایش می کنند. ۵۰ سالی می شود که در خیابان دهقان مغازه قصابی دارد و حالا علی آقا به رسم پدرش نمی گذارد مشتری دست خالی از مغازه بیرون برود؛ حتی اگر گوشت خیلی گران باشد و پول مشتری خیلی کم. وی می گوید: « الان گوشت گران شده؛ اما اگر کسی وارد مغازه شود و مثلا کل پولش پنج هزار تومان باشد، به او گوشت می دهیم، حتی خودمان مقدار گوشت را بیشتر هم می کنیم.»
علی آقا آنقدر در محله معتبر است که خیرین هم پول هایشان را به او امانت می دهند تا گوشت صلواتی به نیازمندان بدهد و او هم حساسیت خاصی دارد در پخش کردن این گوشت های صلواتی و می گوید: «ما بیشتر با خیریه الجواد کار می کنیم. چون روزانه حداقل سه چهار نفری به ما مراجعه می کنند و می گویند چند ماه است گوشت نخورده ایم! ما بیشتر کمک هایمان را به خیریه می دهیم تا آن ها خودشان نیازمندان را شناسایی و گوشت ها را تقسیم کنند.»
خیریه الجواد متعلق به مسجد همین محله است که راه ارتباطی بین نیازمندان و کسبه است.
علی آقا از سال ۸۲ همکاری خود را با «محسن رسولی» آغاز می کند تا دو نفری این مغازه را بچرخانند. وقتی از او می پرسم که این رسم بین بقیه قصابان دیگر هم رواج دارد یا خیر با خنده می گوید: «اگر قصابی باقی مانده باشد!» آقای رسولی معتقد است که صنف قصابان سنتی رو به انقراض هستند و کم کم به کلی به فراموشی سپرده خواهند شد. دلیلش را هم می گوید: «این حرفه کار مشکل و با زحمتی است و جوان ها دیگر کمتر تمایل به آن نشان می دهند. مشتری ها هم بیشتر به گوشت های بسته بندی شده تمایل دارند.» وی می گوید که این سنت بیشتر متعلق به هم سن وسال های علی آقاست تا جوان تر ها.
مشتری های که میان مصاحبه سر می زنند هم سندی می شوند بر اثبات ادعایمان. همه با لبخند و در گوشی می گویند: «کارشان خیلی درست است. جنس خوب دست مردم می دهند.»
از این قصابی هیچکس دست خالی برنمی گردد. رسمی که از گذشته های دور سنت قصابی های ما بوده و قصابی امامی هم به این سنت پایبند است. «احمد امامی فرد» صاحب این مغازه پیرمردی ۷۶ ساله است که شغل پدری او را به این حرفه کشانده است. پیرمردی مهربان و دوست داشتنی که تمام اهالی محل او را می شناسند و «علی آقا» صدایش می کنند. ۵۰ سالی می شود که در خیابان دهقان مغازه قصابی دارد و حالا علی آقا به رسم پدرش نمی گذارد مشتری دست خالی از مغازه بیرون برود؛ حتی اگر گوشت خیلی گران باشد و پول مشتری خیلی کم. وی می گوید: « الان گوشت گران شده؛ اما اگر کسی وارد مغازه شود و مثلا کل پولش پنج هزار تومان باشد، به او گوشت می دهیم، حتی خودمان مقدار گوشت را بیشتر هم می کنیم.»
علی آقا آنقدر در محله معتبر است که خیرین هم پول هایشان را به او امانت می دهند تا گوشت صلواتی به نیازمندان بدهد و او هم حساسیت خاصی دارد در پخش کردن این گوشت های صلواتی و می گوید: «ما بیشتر با خیریه الجواد کار می کنیم. چون روزانه حداقل سه چهار نفری به ما مراجعه می کنند و می گویند چند ماه است گوشت نخورده ایم! ما بیشتر کمک هایمان را به خیریه می دهیم تا آن ها خودشان نیازمندان را شناسایی و گوشت ها را تقسیم کنند.»
خیریه الجواد متعلق به مسجد همین محله است که راه ارتباطی بین نیازمندان و کسبه است.
علی آقا از سال ۸۲ همکاری خود را با «محسن رسولی» آغاز می کند تا دو نفری این مغازه را بچرخانند. وقتی از او می پرسم که این رسم بین بقیه قصابان دیگر هم رواج دارد یا خیر با خنده می گوید: «اگر قصابی باقی مانده باشد!» آقای رسولی معتقد است که صنف قصابان سنتی رو به انقراض هستند و کم کم به کلی به فراموشی سپرده خواهند شد. دلیلش را هم می گوید: «این حرفه کار مشکل و با زحمتی است و جوان ها دیگر کمتر تمایل به آن نشان می دهند. مشتری ها هم بیشتر به گوشت های بسته بندی شده تمایل دارند.» وی می گوید که این سنت بیشتر متعلق به هم سن وسال های علی آقاست تا جوان تر ها.
مشتری های که میان مصاحبه سر می زنند هم سندی می شوند بر اثبات ادعایمان. همه با لبخند و در گوشی می گویند: «کارشان خیلی درست است. جنس خوب دست مردم می دهند.»
لینک کوتاه: کپی لینک
آیفون ایر روشن نمیشود؟ راهحل مشکل صفحه سیاه بعد از خالی شدن باتری راز ۵۲۰۰ حفره عجیب روی کوه های پرو؛ نشانهای از یک اقتصاد باستانی ۷ ماده مغذی مهم که با افزایش سن باید بیشتر به آنها توجه کنید زیر سنگ قبرها چه خبر است؟ 5 میلیون زنبور پنهان در دل خاک اس ام اس ولادت امام رضا (ع)؛ مجموعهای از متنهای زیبا برای تبریک طرز تهیه دمنوش برگ توت سفید در خانه + بهترین زمان مصرف و نکات مهم آموزش کنجکاوی: راهی ساده برای کاهش اضطراب اجتماعی داستان جالب تولد پلاک خودرو در آمریکا عکسهایی که زندگی «اسکیموها» را در 120 سال قبل نشان میدهند جین را مدام نشویید! راهکارهای جایگزین تمیزی لباسهای جین مهمترین تصمیم زندگی؛ انتخابی که بارها تکرار میشود مردی که از سر بی حوصلگی جنگل را به آتش کشید! اولین گیاه روی زمین چه بود و چگونه سیاره ما را متحول کرد؟ مردی در کره جنوبی ممکن است به خاطر انتشار عکس گرگ ساخته شده با هوش مصنوعی به زندان برود بزرگ ترین فروشگاه تنقلات جهان با بیش از 30 هزار نوع محصول از 70 کشور (+عکس)