عذرخواهی به چه درد ما می‌خورد؟

پس از قضیه فیش‌های حقوقی چند تن از اعضای هیأت دولت به خاطر این اتفاق از مردم عذرخواهی کردند اما از آنجایی که اصولاً عادت نداریم کسی به خاطر کاری که انجام داده یا نداده از ما عذرخواهی کند کمی تا قسمتی دچار سردرگمی شده‌ایم. اساساً یکی از عادت‌های پسندیده ما این است که وقتی می‌بینیم کسی دارد از ما عذرخواهی می‌کند، یقه او را گرفته و به او می‌گوییم که باید بابت گرم شدن هوا در فصل تابستان، کام ندادن قلیان دو سیب نعناع، خالی بودن یخچال حتی با باز کردن مجدد در آن (چون در زمان دولت قبل هروقت در یخچال را باز می کردیم و خالی بود، دفعه بعد که باز می‌کردیم به صورت خودجوش داخل آن پر شده بود) هم از مردم عذرخواهی کند.

بعد هم یک بلندگوی میوه فروشی دست‌مان می‌گیریم و داد می‌زنیم که «خونه‌دار و بچه‌دار زنبیل رو بردار و بیا» تا هرکس دلخوری یا اعتراضی نسبت به هرچیزی دارد را مطرح کرده تا فرد موردنظر از آنها عذرخواهی کند. همین می‌شود که روزنامه همشهری طوری تیتر می‌زند و از قول دکتر نوبخت می‌نویسد «عذرخواهی می‌کنیم» که به دلیل درشت بودن تیتر موردنظر، باید بقیه آن را بار وانت نیسان کنیم و ببریم.

این درحالیست که عزیزان و زحمتکشان در شهرداری بابت سوختن دو نفر در خیابان جمهوری نردبان و شلنگ را به عنوان مقصر معرفی کرده و پس از حادثه شهران اعلام کردند که اگر این اتفاق به خاطر «فرونشست» بود شاید کمی دمپایی حمام ما مقصر بود اما متأسفانه این حادثه به دلیل «فروریزش» رخ داده و تقصیر ما نیست و بدین سان بازی با لغات را فرو کردند شما فرض کنید داخل چشم ما.به هرحال تا تنور عذرخواهی گرم است دولتمردان زحمت بکشند در مورد شکست از اسکندر مقدونی هم از مردم عذرخواهی کنند چون هر چه گشتیم متوجه شدیم که در طول تاریخ کسی مسئولیت این شکست را به عهده نگرفته است.

به زودی نیز بعید نیست دوستان دلواپس پیشه به این اقدام (یعنی عذرخواهی) واکنش نشان داده و بگویند «عذرخواهی به چه درد ما می‌خورد؟ آیا عذرخواهی می‌تواند غرور خدشه‌دار شده را ترمیم کند؟ آقایان بدانند مردم تا استعفای وزیر امورخارجه (حتی!) از دست دولت راضی نخواهند شد... نه! حالا که فکر می‌کنیم می‌بینیم کلاً راضی نخواهند شد، بیاید اصلاً این عذرخواهی تونم نمی‌خوایم!»

منبع: روزنامه ایران