تاریخ:
کشف تونلهای مرموز در کوههای ترکیه؛ آیا ردپای کشتی نوح پیدا شده؟ 
درس بیست و هشتم
کلمه های هم را ندزدیم!
چه بسیار شعرهایی که به اسم فروغ و سهراب و صادق هدایت و حسین پناهی و... که منتشر شده اما متعلق به نویسندگانی است که اتفاقاً تشنه تر و محق تر برای کسب شهرت و تحسین هستند.
عصرایران؛ مژگان افروزی*- چند سالی است بحث احترام به حقوق مؤلف در ایران رایج شده. تبلیغ های آموزشی مختلف ساخته شد با این مضمون که شما فلان کالا و بهمان کالا را نمی دزدید پس چرا فیلم کپی می کنید؟ مهران مدیری با مجموعه «قهوه تلخ» با قربان صدقه و خواهش و تمنا از مردم خواست تا از صاحبان آثار حمایت کنند.
مدتی قبل منزل یکی از دوستانم بودم. دوستم خواست تا آهنگ های گروه چارتار را برایش کپی کنم. گفتم: من هردو آلبومشان را خریده ام و می توانم هزار بار برای خودم کپی کنم چون هزینه اش را پرداختم. در نگاه دوستم، «باشه بابا تو خوبی» موج می زد! برایش کپی نکردم. کمی بعد برای قدم زدن بیرون رفتیم. هردو آلبوم را خریده و به دوستم هدیه دادم. در نگاهش « بابا آدم حسابی لِهم کردی» فوران می کرد.
حالا به لطف تبلیغات و فرهنگ سازی ها، در کنار عدم وجود ضمانت اجرایی قانونی به نام «حقوق مولف - کپی رایت»، تعداد زیادی از مردم محصولات فرهنگی را به صورت اوریجینال می خرند تا سازندگان اثر از هنر و خلاقیت خود سود ببرند.
در این بین اما، انگار شاعران و نویسندگان در زمره خالقان آثار قرار ندارند و مخاطبان برایشان حق مؤلف قایل نمی شوند. در شبکه های مجازی نوشته هایشان کپی پیست می شود. نوشته هایشان دزدیده می شود و حتی در مواردی مالک پیدا می کند!
بسیاری از دوستان شاعر و نویسنده ام از دزدیده شدن نوشته هایشان گله دارند. می گویند: شعرهایمان را کپی می کنند و اسم شاعر را نمی نویسند. شعر ها و نوشته هایمان با اسم مالکانی جدید به دست خودمان می رسد.
برای پیدا کردن نام نویسنده یک اثر باید بدانیم به کجا مراجعه می کنیم. قطعا از سایت دیجی کالا نمی توانیم صاحب یک شعر و نوشته را پیدا کنیم ولی اگر همانقدر که برای کپی یک نوشته اشتیاق داریم برای پیدا کردن صاحب اثر هم اشتیاق داشته باشیم حتما به نتیجه می رسیم.
چه بسیار شعرهایی که به اسم فروغ و سهراب و صادق هدایت و حسین پناهی و... که منتشر شده اما متعلق به نویسندگانی بوده که اتفاقاً تشنه تر و محق تر برای کسب شهر و تحسین هستند.
در کپی پیست شعر، داستان، خبر و... عجول نباشیم. باور کنیم شاعران و نویسندگان هم نان می خورند و سفره هاشان زیر همان کلماتی پهن است که می نویسند و سفره ذوقشان کم رزق و روزی است چرا که هیچکس کارشان را «کار» نمی داند. حتی آنها که با آثارشان کِیف ها می کنند. چقدر شنیده ایم مگه نویسندگی شغل؟ مگه شاعری شغله؟
شاید باور نکنید ما نان کلمات و ذوق و اندیشه مان - اگر باشد- را می خوریم. لقمه هایی کوچک به ازای حرف های معلقی که شکارشان کرده و روی کاغذ رامِشان می کنیم. نوشته های ما را با اسم خودمان منتشر کنید. لطفاً.
* روزنامه نگار
لینک کوتاه: کپی لینک
ناشناس
۱۰:۴۶ - ۱۳۹۶/۰۲/۰۷
پاسخ
مثلا اگه با یه شعرمیخوام به زنم بگم دوستت دارم باید اسم شاعر رو هم کنارش بنویسم؟
خبازي مقدم خويي
۱۱:۰۲ - ۱۳۹۶/۰۲/۰۷
پاسخ
90درصد اين مشكلات با اجراي قانون كپي رايت حل ميشود
هشدار مجدد چین به شهروندان خود برای خروج از ایران آملی لاریجانی: مسئولان در مقابله با شرارت دشمن اختلافنظر ندارند آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس بیست و هشتم / دوره چهارم مرور لغات امروز جمعه، آخرین مهلت انتخاب رشته آزمون دکتری ۱۴۰۵ دانشگاه آزاد به ابهام ها پایان دهید! تماس تلفنی عراقچی با وزیر خارجه و فرمانده ارتش پاکستان ازسرگیری پروازهای خارجی فرودگاه امام(ره) از فردا شنبه اسپانیا و انگلیس در راس لیست تنبیه ترامپ! پیام مشترک هوافضا و نیروی دریایی سپاه: بانک اهداف مشخص، دستها روی ماشه است عضو کمیسیون امنیت ملی: تصویر رهبر انقلاب منتشر نمی شود تا دشمن با علوم غریبه به ایشان آسیب نزند/ زیر آوار ذکر می گفتند و الان هم سالم اند کربلای بارانی (عکس) جامعه شناسی ادبیات در بحبوحه جنگ نقش پشت صحنه چین در تلاش های دیپلماتیک پیرامون جنگ علیه ایران کولر خودرو چگونه مصرف سوخت را افزایش میدهد؟ وزیر آموزش و پرورش: روایات جنگ اخیر وارد کتابهای درسی میشود