کوسه‌ها استخوان ندارند که فسیل شود؛ پس چگونه اندازه مگالودون را می‌دانیم؟

دندان‌های مگالودون چنان فراوان هستند که فقط در موزه‌ها یا خانه کلکسیونرهای بسیار ثروتمند مثل فسیل‌های دایناسورها یافت نمی‌شوند. اگر چند صد دلار پول اضافه داشته باشید، می‌توانید یک دندان مگالودون برای خود بخرید.

همه دندان‌های کوسه‌ها یک شکل نیستند و بسته به وظیفه (خرد کردن، گرفتن یا بریدن غذا) شکل‌های متفاوتی دارند. به همین دلیل، با بررسی دندان‌های فسیل‌شده می‌توان اطلاعاتی درباره رژیم غذایی آن کوسه به دست آورد.

اما چگونه می‌توانیم مطمئن باشیم کوسه‌های صاحب این دندان‌ها واقعاً بسیار غول‌پیکر بوده‌اند؟ شاید شرایط محیطی باعث شده دندان‌ها بزرگ‌تر باشند، در حالی که بدن کوسه‌ها مشابه کوسه‌های سفید بزرگ متوسط باشد. واقعیت این است که تخمین اندازه بدن فقط براساس اندازه دندان محدودیت‌هایی دارد. مثلاً نتایج متفاوتی ممکن است بر اساس استفاده از دندان‌های بالا یا پایین به دست آید.

گرچه دندان‌های فسیلی منبع اصلی برای شناخت کوسه‌های باستانی هستند، تنها منبع ما نیستند. در شرایط مناسب حتی بافت نرم هم می‌تواند فسیل شود و غضروف مقاوم‌تر از بافت مغز است.

بنابراین، اگرچه غضروف کمتر از استخوان فسیل می‌شود، به ندرت به معنای هرگز نیست. بخش‌های متراکم‌تر اسکلت کوسه، به ویژه مراکز مهره‌ها و فک‌ها، گهگاه پیدا می‌شوند. این نمونه‌ها به ما امکان می‌دهند تأیید کنیم رابطه بین اندازه دندان و اندازه بدن فقط مختص دوران معاصر نیست.

در برخی موارد استثنایی، فسیل تقریبا کاملی از یک پرتوماهی از دوران کرتاسه داریم. اما متأسفانه چنین فسیلی برای مگالودون معروف یا گونه پیشین و هم‌اندازه‌اش به نام کارهارکلز انگستیدنس (Carcharocles angustidens) در دست نیست. با‌این‌حال، چند مهره از مگالودون کشف شده است. اگر دندان‌هایش را پیدا نکرده بودیم، شاید نمی‌فهمیدیم این بقایای عظیم متعلق به چه موجودی است، اما همین شواهد تأیید می‌کنند که این ماهیان بزرگ واقعاً تا حدود ۲۰ متر طول داشته‌اند. با این وجود، سرنخ‌های کمی برای بازسازی شکل بدن آن‌ها داریم.

در نهایت، شواهدی از مدفوع فسیل‌شده هم وجود دارد. ازآنجا که فضولات نرم هستند، فسیل شدن آن‌ها کمتر اتفاق می‌افتد، اما نمونه‌هایی از آن‌ها پیدا شده‌اند. نسبت دادن این فضولات به موجودی که آن‌ها را تولید کرده، کار چندان دقیقی نیست و حتی تخمین اندازه بدن براساس آن‌ها مشکل‌تر است. با‌این‌حال، اندازه برخی فضولات از دوران مگالودون، تایید دیگری است بر اینکه در آن دوران دریا میزبان موجودات عظیم‌الجثه بوده است.