روزنامه ایران : چرا پایداریچی‌ها در برابر تقاضای خرید ایران خودرو توسط کروز جنجال کردند اما در برابر درخواست بابک زنجانی برای خرید سایپا ساکتند؟

در جریان واگذاری سهام ایران‌خودرو به شرکت کروز، تقریباً جنجالی‌ترین اتفاقات صنعت خودرو رخ داد. تا جایی که در مجلس طیفی که مشخص است با فریاد مخالف این واگذاری بودند. حتی روز واگذاری ایران‌خودرو در را هم بستند تا هیأت مدیره جدید نتواند وارد شود. استدلال هم این بود کسی که می‌خواهد ایران‌خودرو را بخرد پرونده مفاسد اقتصادی دارد! اما حالا سؤال اینجاست چرا کسی برایش سؤال و ابهام به وجود نیامده سرنوشت پرونده بابک زنجانی به کجا رسید!

روزنامه ایران نوشت: وقتی فرآیند خصوصی‌سازی سایپا اعلام شد، نام یکی از کسانی که پاکت درخواست فرستاد در فضای مجازی وایرال شد. بابک زنجانی!

پرحاشیه‌ترین فرد اقتصادی‌ای که سال‌ها قبل مردم کوچه بازار وقتی اسمش را می‌آوردند با شوخی و طعنه می‌گفتند؛ «جایی در کره زمین نیست که ب.ز نتواند بخرد!» داستان مردی مایه‌دار که هنوز دقیق نمی‌دانیم عنوان مفسد اقتصادی به او دادند یا نابغه اقتصادی! داستان هلدینگ سورینت، قراردادهای کلان، قصه نفت و پایانی که حکم آن اعدام بود. هنوز هم کسی به درستی نمی‌داند سرانجام آن حکم چه شد که بابک زنجانی به یک باره با یک پست اینستاگرامی خبر از بازگشتش داد.

شرکت آوان ریل، منتسب به زنجانی، در ۳۱ فروردین ۱۴۰۴ تفاهم‌نامه‌ای به ارزش ۶۴ هزار میلیارد تومان (معادل حدود ۷۱۳ میلیون دلار) با شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی امضا کرده است. این قرارداد که با حضور فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، به امضا رسید، شامل سرمایه‌گذاری در ۶۰۰ دستگاه نفتکش ریلی و ۱۰ رام قطار مسافری است که به گفته زنجانی، جایگاه ریلی کشور را تغییر خواهد داد.

بعد هم اسم شرکت هواپیمایی «دات وان» به میان آمد و خرید ۵۰ هزار دستگاه تاکسی برقی! اما یک باره خبر آمد بابک زنجانی، خیز بلندی برای داشتن سهام سایپا برداشته است. کسی که بیشتر افراد می‌گویند پول خرید قیمت پایه گمانه‌زنی شده سهام سایپا را دارد. یعنی ۶۴ همت! (۶۴ هزار میلیارد تومان) و در واقع یک میلیارد دلار. قصه مردی که می‌گویند دوست دارد ایلان ماسک ایران شود.

در این چند روز هم در توئیتر و اینستاگرام پست‌های تندی گذاشته و بخشی از آخرین پستش در روز چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت به خودروسازان نیز تاخته است: «کارگاه‌های زیر پله‌ای که اسم‎ خودروسازی را یدک می‌کشند و با زد و بند و یا گرفتن وام سر پا هستند، برنامه کلیشه‌ای دارند و همان ره ۴۰ ساله گذشته را می‌روند که اقتصاد مردم را ‎زمینگیر کردند. کار اقتصادی را با روش‌های ‎سیاسی و رسانه‌ای نمی‌توان پیش برد.»