عصرایران- در تاریخ صدر اسلام آمده است پیامبر گرامی اسلام (ص) در جنگ احد به جمعی از لشکریان اسلام دستور داده بودند تا تنگه ای در کوه "احد" را تا پایان جنگ با مشرکان قریش حفظ کنند و از آنجا تکان نخورند تا جلوی نفوذ دشمن از آن ناحیه را بگیرند.
این توصیه پیامبر اما از سوی گروهی از ماموران مکلف در آن تنگه با مشاهده فتوحات اولیه در جنگ و وسوسه گرفتن غنیمت از مشرکانِ در حالِ هزیمت، انجام نشد و مامورانی که مکلف به حفظ تنگه احد بودند با وسوسه جمع کردن غنیمت از سپاهِ در حالِ هزیمت و عقب نشینی کفار، این تنگه را ترک کردند و در ادامه لشکر کفار قریشی با مشاهده ایجاد خلل و نقطه نفوذ در آرایش دفاعی لشکر اسلام، از همان نقطه تنگه احد بر سپاه اسلام نفوذ کرده و ضربات کاری بر آن وارد کرده و ورق جنگ را برگرداندند.
به واقع و بر مبنای روایات تاریخی اگر تنگه احد در جنگ احد از سوی لشکر مسلمانان حفظ می شد، جنگ احد با شکست نسبی سپاهیان اسلام به پایان نمی رسید، شکستی که حتی نزدیک بود به قیمت جان پیامبر اسلام (ص) نیز تمام شود و شاید مسیر تاریخ در صورت شهادت پیامبر در جنگ احد تغییر می کرد.
در جنگ تحمیلی کنونی علیه ایران نیز، نقش تنگه هرمز در حکم همان تنگه احد است به همان میزان و شاید بیشتر راهبردی تر و تعیین کننده تر.
ایران از زمان آغاز جنگ کنترل و مدیریت هوشمند این تنگه را در دست گرفته و به ناوگان تجاری و جنگی دشمن اجازه عبور از آن را نمی دهد.
استدلال ایران بسیار ساده و قابل فهم است: مادامی که کشور و ملت ایران زیر بمباران شدید آمریکا و اسرائیل است - بمبارانی که با پشتیبانی پایگاه های آمریکایی در کشورهای کرانه جنوبی خلیج فارس و برخی دیگر از کشورهای منطقه و فرامنطقه (مثلا اردن و انگلیس و..)- ناوگان تجاری و نظامی دشمن و متحدان آنها، حق ورود و استفاده از آب های سرزمینی ایران در منطقه تنگه هرمز را ندارد و اگر وارد شوند منهدم خواهند شد.
این اقدام و ابتکار ایران باعث شده حتی "ناوگان زیبایی!" که ترامپ پیش و پس از جنگ بارها به آن می نازید و با آن ایران را تهدید می کرد، جرات نزدیک شدن به آب های ساحلی ایران را نداشته باشد و در شرایط کوران جنگ از منطقه عقب نشینی کند!
چند کشتی متخلفی نیز که بدون کسب اجازه از ایران از این تنگه راهبردی عبور کردند به ضرب تیرهای غیب ایران گرفتار آمده و دچار آتش سوزی و صدمات جدی شدند.
حالا یک دنیا مانده و ناوگان متجاوز عقب کشیده و ایرانی که می گوید معادلات جدیدی در منطقه خلیج فارس و تنگه هرمز از زمان آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، برقرار شده است؛ معادلاتی که احتمالا ماندگار خواهد بود.
پیشنهادهای چندی نیز مطرح شده، از جمله گرفتن عوارض از کشتی های عبوری برای جبران خسارات جنگ و یا توافقات دوجانبه و یا چند جانبه با کشورهایی که انرژی خود را از این تنگه عبور می دهند برای عبور ایمن ناوگان تجاری شان از این تنگه راهبردی.
تا اینجای کار درخواست ترامپ برای تشکیل ائتلافی از کشورهای وارد کننده نفت و گاز از خلیج فارس با بی اعتنایی و حتی مخالفت صریح کشورهای دیگر مواجه شده است.
واقعیت این است که این کشورها بسیار بهتر از ترامپ درک می کنند که وقتی ناوگان عظیم نظامی آمریکا به خود جرات نمی دهد از ترس توان آتش – از ساحل به دریا ایران- به این منطقه نزدیک شود، اندک ناوگان آنها چه امکانی برای نقش آفرینی خواهد داشت؟! این موضعی بود که دولت آلمان و دیگر کشورهای اروپایی به ترامپ گوشزد کردند.
وانگهی حتی در صورت حضور نیز هیچ تضمینی نیست که علاوه بر هدف قرار گرفتن ناوگان نظامی متجاوز محموله های اسکورت شده آنها نیز در تنگه هرمز و دیگر نقاط خلیج فارس و دریای عمان و حتی اقیانوس هند مورد هدف قرار نگیرد.
ایران احاطه و تسلط کاملی بر بیش از 2 هزار کیلومتر خط ساحلی شمال خلیج فارس و تنگه هرمز دارد و توان آفندی آن از سواحل مشرف به سمت دریا چیزی نیست که بشود مورد سرکوب قرار گیرد.
هر اندازه نیروی نظامی هم که به منطقه گسیل شود و جنگی شدید دربگیرد، هیچ تضمینی نیست که توان آفندی ساحل به دریای ایران مهار شده و از بین برود.
این مزیتی است که علاوه بر توانمندی نظامی نامتقارن نیروهای مسلح ایران، جغرافیا و ژئوپلتیک منطقه در اختیار ایران قرار داده و ایران می داند که می تواند از تهدیدی که از ناحیه جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل علیه اش ایجاد شده، فرصت جدیدی با پشتوانه تنگه هرمز برای خود خلق کرده و آن را تثبیت کند.
پایان این جنگ هر چه که باشد، وضعیت تنگه هرمز از نظر عبور آزادانه و بدون عوارض و قید و بند نفتکش ها و ناوگان تجاری و نظامی نخواهد بود و ترتیبات جدید امنیتی در این قلب تپنده انرژی جهانی نمود و بروز خواهد یافت که با گذشته بسیار متفاوت خواهد بود.
پیام و هدف صریح است: یا همگان از نفت و انرژی این منطقه بدون تحریم و فشار و استثناء نفع خواهند برد یا هیچکس.